Luis Lizasoain

Luis Lizasoain Hernández 2019ko urtarrilera arte Hezkuntzako Ikerketa Metodoetako irakaslea izan zen Euskal Herriko Unibertsitateko (EHU) Hezkuntza, Filosofia eta Antropologia Fakultatean.

Bere ikerketa-ildo nagusia hezkuntza-programen, ikastetxeen eta hezkuntza-sistemen ebaluazioa da, arreta berezia jarriz eskala handiko hezkuntza-ebaluazioetan eta ikastetxeen eraginkortasunari eta hobekuntzari buruzko ikerketetan.

EHUko ikerketa-talde finkatu baten koordinatzailea izan da, eta Euskal Autonomia Erkidegoan egindako ikastetxeen eraginkortasunari eta hobekuntzari buruzko hainbat proiekturen ikertzaile nagusia izan da. Bere ekoizpen zientifikoa inpaktu handiko aldizkarietan argitaratutako artikulu ugaritan gauzatu da.

EHUko irakaskuntza- eta ikerketa-lanaz gain, irakasle gonbidatua da Espainiako eta Latinoamerikako hainbat unibertsitatetan, non doktoretza eta graduondoko ikastaroak ematen dituen. Halaber, Mexikoko, Kolonbiako eta Ekuadorreko unibertsitate eta erakundeekin lankidetzan aritzen da; herrialde horietan, bere aholkularitza akademikoarekin, ikastetxeen eraginkortasunari eta hobekuntzari buruzko proiektuak garatu dira.

Mexikoko Hezkuntzaren Ebaluaziorako Institutu Nazionaleko (INEE) aholkularia izan da. Euskal Hezkuntzako Ikerketa eta Ebaluaziorako Institutuaren (ISEI/IVEI) Batzorde Zientifikoko presidentea da, eta Mexikoko Universidad Iberoamericanako Irakasleen Ebaluaziorako Aholku Batzordeko kidea. Era berean, Educaixa Fundazioaren ebidentzian oinarritutako berrikuntza-proiektuen Batzorde Zientifikoko kidea da.

Hezkuntzako Ikerketa eta Diagnostikorako Metodoen Saileko zuzendaria izan da, Euskal Herriko Unibertsitateko Filosofia eta Hezkuntza Zientzien Fakultateko dekanoa eta Espainiako Pedagogia Elkarteko lehendakariordea. Gaur egun, Bordón aldizkariaren zuzendaria ere da.

Hitzaldi nagusia:

Ebaluazioa: ekitatea, eraginkortasuna eta hezkuntzaren hobekuntza sustatzeko tresna?

Hitzaldi honetan, ikastetxeen eraginkortasunaren eta hobekuntzaren ikerketa-ildoaren barruan kokatzen diren hainbat ikerketa aurkezten dira, ikuspegi horren bi galdera nagusiei erantzuten saiatuz: zerk egiten du ikastetxe bat zentro eraginkorra izatea? eta zer egin daiteke ikastetxe on eraginkor gehiago egon daitezen?

Ikerketa horietan eskala handiko ebaluazioen emaitzak erabiltzen dira; Euskal Autonomia Erkidegoaren kasuan, Diagnostiko Ebaluazioetakoak. Lehen fasean, analisi estatistiko bat egiten da ikastetxerik eraginkorrenak identifikatzeko; halakotzat jotzen dira beren jarduna garatzen duten testuinguru sozial, ekonomiko eta kulturala kontuan hartuta, aurreikus zitezkeen emaitzak baino askoz emaitza hobeak lortzen dituzten ikastetxeak. Prozesu hori maila anitzeko erregresioaren bidez egiten da, hots, testuinguru-aldagaiak txertatuz, eta horrela ikastetxeen hautaketa bidezkoagoa bermatzen da.

Bigarren fasearen helburua aurreko fasean identifikatutako ikastetxeen egoera eta eguneroko jarduna sakon ezagutzea da. Horretarako, metodologia kualitatiboa erabiltzen da, eta kasu anitzeko azterketen bidez, atzemandako eraginkortasun-maila altua azaltzen duten praktika onak eta faktoreak identifikatzen dira. Azken helburua jardunbide egoki horiek hobekuntza-proiektuetan txertatzea da, emaitzak hobetzeko beharra duten ikastetxeetara transferitu ahal izateko.